२ जून २०००, शुक्रवार, ज्येष्ठ अमावास्या.
हा दिवस ना. एकनाथ शिंदे साहेबांच्या आयुष्यातील अत्यंत वेदनादायी आणि काळजाला चिरून टाकणारा दिवस ठरला. महाबळेश्वर येथील गावाकडील जलप्रवासात होडी उलटून झालेल्या दुर्दैवी अपघातात त्यांची लाडकी कन्या स्व. शुभदा आणि चिरंजीव स्व. दीपेश यांचे अकाली निधन झाले. एका क्षणात दोन लेकरांना गमावण्याचे दुःख कोणत्याही आई-वडिलांसाठी असह्य असते. त्या दिवशी एका पित्याचे विश्वच उद्ध्वस्त झाले होते.
या असह्य दुःखाच्या काळात सौ. लता वहिनी यांनी दाखवलेला धीर, त्याग आणि खंबीर साथ हे शिंदे कुटुंबाच्या पुनरुत्थानाचे मोठे बळ ठरले. स्वतःच्या मातृत्वाच्या वेदना अंतःकरणात दडवून त्यांनी कुटुंबाला सावरण्याचे काम केले. त्याचबरोबर एकुलते एक चिरंजीव डॉ. श्रीकांत शिंदे यांना मोठे करताना घेतलेली काळजी, दिलेले संस्कार आणि केलेली अथक मेहनत यामुळे शिंदे कुटुंब पुन्हा उभे राहू शकले.
परंतु या दुःखाच्या अंधारातून बाहेर पडण्यासाठी ज्यांनी एकनाथ शिंदे साहेबांचा हात धरला, त्यामध्ये स्व. धर्मवीर आनंद दिघे साहेबांचे स्थान अत्यंत मोलाचे आहे. लेकरांच्या विरहाने खचलेल्या शिंदे साहेबांना त्यांनी केवळ राजकीय मार्गदर्शनच दिले नाही, तर एक वडिलकीचा आधार, मानसिक बळ आणि जगण्याची नवी दिशा दिली. दुःखात बुडालेल्या मनाला समाजसेवेच्या कार्यात वाहून घेण्याची प्रेरणा त्यांनी दिली. *“स्वतःच्या वेदनेत अडकून न राहता समाजातील दुःखी आणि गरजू माणसांसाठी जगावे,”* हा संदेश धर्मवीरांनी त्यांच्या कृतीतून आणि सहवासातून दिला.
त्या आधारामुळेच शिंदे साहेबांनी वैयक्तिक दुःखाचे रूपांतर लोकसेवेच्या संकल्पात केले. आपल्या दोन लेकरांच्या स्मृती हृदयात जपत त्यांनी जनतेच्या सुख-दुःखात स्वतःला झोकून दिले. ठाणे जिल्ह्याच्या सीमा ओलांडून त्यांनी संपूर्ण महाराष्ट्रालाच आपले कुटुंब मानले. सामान्य माणसाच्या अडचणी, गरिबांचे प्रश्न, शेतकऱ्यांच्या वेदना, कामगारांचे संघर्ष आणि समाजातील वंचित घटकांचे अश्रू पुसण्याचे कार्य त्यांनी अखंडपणे सुरू ठेवले.
गेली अनेक दशके त्यांनी राजकीय आणि सामाजिक क्षेत्रात केलेली वाटचाल ही केवळ सत्तेची नव्हे, तर सेवाभावाची यात्रा आहे. दुःखाचा डोंगर छातीवर घेऊनही जनतेसाठी कार्यरत राहणे, संकटांना न जुमानता समाजकारण आणि लोककारणाचा गाडा पुढे नेत राहणे, हे त्यांच्या विलक्षण मानसिक सामर्थ्याचे आणि अध्यात्मिक वृत्तीचे प्रतीक आहे. म्हणूनच अनेकांच्या दृष्टीने ते केवळ एक राजकीय नेता नसून संकटांवर मात करणारे, वैराग्य आणि कर्तव्य यांचा सुंदर संगम असलेले महान व्यक्तिमत्त्व आहेत.
आज त्या दुःखद घटनेला अनेक वर्षे लोटली असली, तरी स्व. दीपेश आणि स्व. शुभदा यांच्या आठवणी शिंदे कुटुंबाच्या हृदयात आणि असंख्य कार्यकर्त्यांच्या भावविश्वात आजही जिवंत आहेत. त्यांच्या स्मृतींनीच कदाचित एका पित्याला अधिक संवेदनशील बनवले, समाजातील प्रत्येक दुःखी माणसात स्वतःच्या वेदनेचे प्रतिबिंब पाहण्याची दृष्टी दिली आणि लोकसेवेचा मार्ग अधिक दृढ केला.
*ज्येष्ठ अमावास्येच्या त्या दुःखद दिवशी अनंतात विलीन झालेल्या स्व. दीपेश आणि स्व. शुभदा या निष्पाप आत्म्यांना विनम्र अभिवादन.*
ईश्वर त्यांच्या पवित्र आत्म्यांना चिरशांती प्रदान करो. त्यांच्या स्मृतींचे तेज आणि त्यागाची प्रेरणा समाजाला सदैव धैर्य, करुणा, संवेदनशीलता आणि सेवाभावाचा मार्ग दाखवत राहो.
*॥ भावपूर्ण श्रद्धांजली ॥*
*स्व. दीपेश शिंदे*
*स्व. शुभदा शिंदे*
💐🙏 🪔
“वैयक्तिक दुःखाच्या राखेतून उभे राहून जेव्हा एखादा माणूस संपूर्ण समाजाचे दुःख आपले मानतो, तेव्हा त्याचे जीवन केवळ प्रवास राहत नाही; ते प्रेरणेचे पर्व बनते ” व त्याचे नाव आहे महाराष्ट्राचे लाडके व जनमानसाच्या ह्रदयावर आपुलकीने व मायेने कोरलेले लोकप्रिय नेतृत्व-अनाथांचे नाथ-लोकनाथ- गरीबांचे कैवारी- शिवसैनिकांचे आधारस्तंभ शिवसेना मुख्य नेते, उपमुख्यमंत्री नामदार एकनाथराव संभाजीराव शिंदे साहेब !! 🙏🏻
🖊️ शब्दसुमनांजली
💐💐💐💐💐💐💐💐
दिनेश बबनराव शिंदे
